Het is volbracht: de tweede voorstelling van Mevrouw N.N.

Iedereen vraagt me of het niet veel moeite kostte om te besluiten mijn animatie te schrappen uit de voorstelling Het verhaal van mevrouw N.N. Om het besluit te nemen kostte me inderdaad veel moeite maar toen het besluit eenmaal genomen was voelde het als niet meer dan normaal. Alles voor een optimale voorstelling. Dat is het belangrijkste en dat is gelukt, te oordelen naar de reacties nu in vergelijking met die van vorige week. De voorstelling roept minder vragen op en het verhaal is nu goed te volgen.

Marjanne en ik vinden allebei dat ze ditmaal iets minder goed speelde dan vorige week en ook wat betreft het verplaatsen van de spot, wisselingen van tempo en stemgebruik zijn nog verbeteringen aan te brengen. Maar dat is voor een volgende keer. Tevreden over de samenwerking zijn we allebei. Deel twee van ons Tsjechov-project is zo'n ongeveer afgerond. Marjanne vertrekt naar Rusland, het land van Tsjechov, en ik ga me ondertussen voorbereiden op deel drie, de monoloog Onheil.

Extra repetitie

Omdat ik toch nog een wezenlijke verandering wil aanbrengen in Het verhaal van mevrouw N.N. Doen we op vrijdagochtend een extra repetitie. Ik vind dat Marjanne nog beter speelt, het lijkt alsof sinds vorige week de tekst dieper is ingedaald.

Naar aanleiding van de feedback van het publiek besluit ik op het laatste moment om de beamer, het doek en mijn animatiefilm te schrappen. Kill your darlings. Dat vereist ook nog een technische doorloop in het theater en daar is gelukkig ruimte voor. Tevreden over het resultaat ben ik opnieuw benieuwd naar de reacties.

Mevrouw N.N. op de foto

Twee foto's van mevrouw N.N. (Marjanne Deijl), gemaakt door Kees Deenik.

Eerste voorstelling Het verhaal van mevrouw N.N.

De eerste voorstelling van Het verhaal van mevrouw N.N. is gespeeld. De reacties zijn wisselend. Sommige kijkers werden afgeleid door mijn animatiefilm (die ze gelukkig erg mooi vonden), anderen door het verplaatsen van de spot. Weer een ander stoorde zich aan het gebruik van de mobiele telefoon. Zo werd de voorstelling in ieder geval een conversation piece. Dat laatste was in ieder geval een succes van de voorstelling. Mijn combinatie van animatiefilm en toneelspel was bedoeld als experiment en dat experiment maakte de tongen los.

Maar het belangrijkste vind ik dat Marjanne het goed heeft gespeeld. voor haar de eerste keer dat ze in haar eentje op het toneel stond, en dat heeft ze er goed van afgebracht. Maar het zet me aan het denken over de volgende voorstelling, aanstaande vrijdag. Moet ik de animatiefilm weglaten? Of moet ik een duidelijker verbinding maken tussen spel en film? Ik ga er deze week over nadenken. Vrijdag hebben we nog een extra repetitie om het stuk nog een keer door te nemen eneventueel wijzigingen aan te brengen. Aan het spel van Marjanne zal ik niet veel veranderen, op wat kleine details na. Maar laat ik de film en het spel als twee losstaande elementen naast elkaar bestaan waar het publiek zelf het verband tussen moeten leggen (wat mijn oorspronkelijke bedoeling was), of ga ik die verbinding toch aanbrengen?

Dat ik zo goed weet wat het publiek van mijn voorstelling vond is te danken aan de geweldige nieuwe formule van het Monologenfestival. Geen prijzuitreiking. Maar alle bezoekers kunnen met behulp van post-its na de voorstelling hun eerste reactie opschrijven en op een muur plakken (zie foto). Daardoor had ik nu de voorstelling gelijk een indruk van wat wel en wat niet werkte in de door mij geregisseerde monoloog.

MNF 2012: Het verhaal van mevrouw N.N.

Bijna klaar is het. De monoloog Het verhaal van mevrouw N.N. naar een verhaal van Tsjechov. Iedere keer bij de start van de repetitie denk ik even dat het niets wordt maar aan het einde van de repetitie ben ik telkens weer tevreden. De laatste randjes worden er nog aan gevijld en aanstaande zaterdag is het zover. Dan speelt de monoloog met Marjanne Deijl op het Monologenfestival 2012. Met als decor een animatiefilm waar ik ondertussen ook al heel wat tijd in heb gestoken. Zaterdag is het aan het publiek om te oordelen of het is gelukt.

Het verhaal van mevrouw N.N. speelt op het Monologenfestival in 't Kapelletje op zaterdag 18 februari en op vrijdag 24 februari. Op dezelfde avond spelen ook twee andere monologen. Reserveren kan hier: http://www.hoenu.nl

Monologenfestival: Het verhaal van mevrouw N.N.

Afgelopen maandag begonnen met de repetities voor het Monologenfestival. Marjanne Deijl speelt dan "Het verhaal van mevrouw N.N.", geschreven door Tsjechov. Aan de leestafel leest Marjanne de tekst, ik geef aanwijzingen. Gedurende avond wordt het verhaal steeds levendiger en krijgt Marjanne steeds meer zin om de tekst weg te leggen en te gaan bewegen. Maar dan moet ze natuurlijk eerst de tekst kennen.

- Fedde Spoel

Polinka op het ATFR 2011

We, Marjanne en ik, spelen Polinka in de kleine zaal van het OT Theater. Niet echt een kleine zaal want groter dan wat ik gewend ben. Bij de opbouw blijkt er een klein misverstand over het licht. Gelukkig wordt het snel opgelost door de twee vriendelijkke vrouwelijke technici die in de kleine zaal het licht doen. Zou het expres zijn dat in de grpte zaal twee mannen de scepter zwaaien over het licht?

We spelen onze voorstelling voor een man of tien. Het festival is druk bezocht maar de aandacht van het grote publiek gaat duidelijk naar de grote zaal en de voorstellingen in de wedstrijd. Het spelen gaat goed, stukken beter dan tijdens het Tsjechov-festival, alhoewel ik korte tijd na de start het gevoel heb dat ik te snel ga, te gehaast ben. Ik vergeet een regel en tijdens een lange claus gooi ik wat zinnen door elkaar, maar nergens zal dat de onwetende toeschouwer opgevallen zijn.

We zijn tevreden.

Het 'Vermoeden' speelt "Polinka"

Morgen, aanstaande zaterdag 27 augustus, speelt Het 'Vermoeden' een kort verhaal van Tsjechov in Café Tsjechov&Co op Katendrecht in het kader van de Tsjechov-vierdaagse. Herbij meer informatie over de avond.

TSJECHOV-AVONDVIERDAAGSE 4
Aanvang: 20:00



Vier dagen  lang staat het werk van Anton Tsejchov centraal in zijn eigen letterencafé op de Kaap: de eerste twee dagen proza (onder auspiciën van Arie van der Ent), de laatste twee dagen toneel (onder auspiciën van Reinier van Mourik). Als zondagbonus: Paul van Soest speelt Moskou-Petoesjki, naar Venedikt Jerofejev
Programma za. 27:
René Roza sterft in De Kersentuin
Nico van Riessen speelt Over de Schadelijkheid van Tabak
Irene Siekman beweegt door De Kersentuin
Fedde Spoel en Marjanne Deijl van Het 'Vermoeden' spelen Polinka

PAUZE

Theatergroep ZIJ speelt Drie Zusters (in de bewerking van Bart Moeyaert)
Hans Kooiman leest Romance met Contrabas
Adviesprijs toegang: €5 (discrete betaalbus aanwezig)

Café Tsjechov&Co is te vinden op de Delistraat 2 op Katendrecht.

Testje van Ping FM

Zondag

Op zondag zijn er twee voorstellingen van De Mooie Onbekende. Een middagvoorstelling en een avondvoorstelling. De middagvoorstelling zit zo'n beetje helemaal vol en wordt gespeeld bij volle zon die door de grote ramen naar binnen valt. Ik besluit om de gordijnen niet dicht te doen en het stuk te spelen bij daglicht. Van het opgestelde licht is bijna niets te zien. Achteraf beschouw ik dit niet als de beste keuze. Het verhaal wint bij de bekrompenheid van een afgesloten ruimte. De spelers doen het goed en ik vind het vierde bedrijf tussen de echtgenoot Leon Rauch en de Mooie Onbekende vooral een stuk beter. De reacties zijn opnieuw enthousiast. Mijn hele familie is aanwezig, vader, moeder, broers, schoonzus en zus en ik ben blij dat ze nu eens allemaal zien waar ik me mee bezig houdt en ben natuurlijk blij dat het een stuk is waar ik trots op ben.

We eten tussendoor tezamen in het restaurant dat we de dag er voor niet konden vinden, de Saté Club. Ditmaal heb ik beter mijn best gedaan het goed te regelen op de vrije zaterdag tussen de twee voorstellingen. Het blijkt op de Oostzeedijk gevestigd en niet op de Oudedijk waar we vrijdag waren. We krijgen een reeks gerechten op stokjes. Erg lekker maar mijn gedachten dwalen van tijd tot tijd af naar de voorstelling.

's Avonds spelen we de laatste voorstelling, nu weer bij donker. De voorstelling is trager dan de voorgaande, maar ik vind dat de spelers het goed doen. Ze pakken alle emoties goed en intens. Maar misschien dat de bruiloftsscène nu iets te lang duurt in verhouding. Ik ben wel ontroerd aan het einde van die scène, die tijdens de laatste repetities toch een beetje het zorgenkindje van de voorstelling is geworden. De oneven genummerde bedrijven zijn grotendeels hetzelfde gebleven, het tweede bedrijf is uitgewerkt voor het Dialogenfestival en het vierde bedrijf kwam er een beetje achteraan hangen en had in diepte nog verder uitgewerkt kunnen worden. Maar dat zijn de omstandigheden.

Ik kijk met veel plezier en ook trots terug op de drie voorstellingen. Trots op mijn acteurs die het toch maar weer geflikt hebben, trots op de vormgeefster die de voorstelling geweldig heeft vormgegeven en blij met de goede samenwerking met de dramaturg. Wie weet komt er nog eens een voorstelling met deze groep, de tijd zal het leren. Eerst maar eens met z'n allen evalueren.